Vogelmijt (Dermanyssus gallinae Degeer) is de officiële nederlandse naam voor de ectoparasiet die wij in de volksmond bloedluis noemen.

Deze ectoparasiet veroorzaakt veel schade en ongemak bij vogels en vogelliefhebbers. Volwassen is een bloedluis  0,8 tot 1 millimeter groot. Ze zijn lichtschuw: overdag verstopt hij zich in kieren en naden in de directe omgeving van vogels en gedurende de nacht verplaatst hij zich naar de dieren om bloed te zuigen om zich te voeden. Bijna alle vogelsoorten zijn gevoelig en als er geen vogels in de buurt zijn zal hij andere diersoorten aanvallen als honden, katten, maar ook mensen. Zij veroorzaken daarom ook veel overlast voor de verzorgers van vogels maar kunnen zich niet zonder het bloed van vogels vermenigvuldigen.

Onder optimale omstandigheden produceren volwassen mijten 8 eieren per dag. Na 2 tot 3 dagen zijn deze eieren larven. De larven leven 1 tot 2 dagen waarna ze verpoppen tot protonimph. Dit zijn de kleine witte luisjes die voor het eerst bloed gaan zuigen bij de vogels. Zij verpoppen tot deutonimph en later tot volwassen vogelmijt.

Als alle omstandigheden voor de mijten optimaal zijn kan deze totale cyclus zich afspelen in 6 dagen tijd. Als 40% van de eieren het volwassen stadium bereikt vermenigvuldigd een populatie vogelmijten vermenigvuldigd zich in zes dagen tijd met een factor 3,2. Dit betekent dat als u een één enkel paar mijten binnensleept met een nieuwe aankoopvogel of als deze via wilde vogels binnenkomen er na 3 maanden 75.000.000 nakomelingen het bloed van kippen of vogels in hun nabijheid consumeren. Per hen of vogel zuigen dan ongeveer 17.500 bloedluizen elke nacht bloed. Stelt u eens voor: elke nacht door 17.500 muggen gestoken worden. Dit geeft zeer veel onrust in het hok en schade aan de vogels. Volwassen vogels en complete legsels kunnen hierdoor verloren gaan. Voor menige hobbyist is dit een nachtmerrie die realiteit is geworden.

Ook het leeg laten van hokken is geen optie. Een vogelmijt kan meer als twee jaar overleven zonder voedsel en bij zeer lage en hoge temperaturen. Als daarna de omstandigheden weer goed worden en er is voedsel (vogelbloed) beschikbaar worden ze direct weer wakker en leven vrolijk voort.

Eenmaal een besmetting in het hok opgelopen is deze nagenoeg onbestrijdbaar. Overdag als u in het hok bent ziet u maar een heel klein gedeelte van de mijten. Ze verstoppen zich in de kleinste kieren en naden van het hok. . Als voorbeeld hieronder een paar foto's van een voormalig pluimveehuisvestingsysteem. Zij tonen de plaatsen waar de mijten verstoppen. Als er geen plaats meer is in de kieren gaan ze vestigen in het licht op plaatsen waar ze zichtbaar zijn, maar niet bereikbaar voor de dieren:

Doordat de bloedluizen zich verschuilen in naden en kieren is maar een klein gedeelte met een bestrijdingsmiddel te raken. Zelfs als alle kieren vol zijn en ze zich nestelen in het daglicht zitten ze met zoveel op elkaar dat u alleen de buitenste raakt en de ondergelegen lagen niet. Daarbij komt dat veel insecticiden en andere bestrijdingsmiddelen niet meer werkzaam zijn of toegelaten. Doordat nooit alle mijten goed geraakt worden en de parasieten zich enorm snel vermenigvuldigen bouwen ze zeer snel een resistentie op tegen chemische bestrijdingsmiddelen waardoor ze onwerkzaam worden.

Daarbij komt dat chemische middelen zeer slecht zijn voor de gezondheid van u en uw dieren en een zware belasting vormen op ons milieu. 

Vogelmijt_een_plaag_voor_pluimveehouder_en_vogelliefhebber.pdf